Het slot

Het slot wordt ook wel de ontknoping genoemd maar het zijn geen synoniemen. Nirav in Het naakte schrijven vertelt dat je bij toneel vaak nog een uitloopscène schrijft na de ontknoping en laat voorbeelden zien. Gisteren kreeg ik een idee voor het slot van mijn manuscript door een opdracht en ging ervoor zitten. Het is nog niet definitief, zolang ik niet het gevoel heb dat ik de beste vorm heb gevonden. Ook heb ik nog geen uitloopscène. Ik denk dat ik Niravs boek er nog een keer op nasla. Ook vraag ik me af of ik ieder lijntje afgerond heb hiermee of dat er nog vragen blijven hangen. Die kunnen ook eerder al afgewikkeld worden. Lastig om te bepalen omdat ik nog niet helder heb welke lijntjes welke richting uit gaan, omdat ik onderzoekend schrijf.

Advertisements

Lezen, De Nederlandse en Vlaamse literatuur vanaf 1880 in 100 verhalen

Zinnig om de korte verhalen vanaf 1880 te lezen, samengesteld door Joost Zwagerman. Gisteren las ik het korte verhaal van Grünberg dat als basis voor Tirza heeft geleid en de verschillen vielen me op: de schrijfstijl is anders dan Tirza, de verhaallijn was eerst anders. Leuk om te zien hoe hij vrijheden benut heeft bij het schrijven van de roman, maar hoe de hoofdpersoon toch herkenbaar blijft ondanks een andere schrijfstijl.

Het lezen van de verschillende korte verhalen in deze anthologie helpt me bij het ontwikkelen van mijn smaak. Ook ontdek ik hoe schrijvers verschillende problemen oplossen, hoe ze formuleren, wat mogelijk is. Ik denk dat het ook voor romanschrijvers zinvol is als onderzoek naar bijvoorbeeld de toon bij het schrijven. Ook het ritme van de verhalen is anders in ieder verhaal, waardoor je een andere beleving krijgt.

Buiten je comfort schrijven

Naar buiten treden in je leven is het naar buiten treden van je personages. Hoe kun je over vrijheid schrijven als je je opsluit? In de volgende opdracht van de cursus breng je dat naar buiten treden in de praktijk door ergens anders te gaan schrijven. Ik heb zelf ooit een dergelijke schrijfopdracht gegeven en opeens schreven mijn ‘leerlingen’ over op het dak zitten of in het gras.

Waar zal ik gaan zitten, dacht ik. De bouwmarkt is niet een voor de hand liggende plek om te schrijven. Dat is het: de bouwmarkt. Ik zie me al tussen de ruige bouwvakkers zitten in de loungehoek midden tussen de aanbiedingen, met mijn schrijfboekje en mijn ongemak negerend rondkijken naar details.

Waar ga jij deze week schrijven?

Het naakte schrijven van Nirav

Nirav schreef alweer een tijd geleden het amusante en uitdagende schrijfboek ‘Het naakte schrijven’, waarin hij schrijfmythen zoals dat je geniaal moet schrijven aan de kant zet. Wat ik leuk vind aan zo’n boek is om ja te knikken en nee te schudden. Me lekker dwars voelen. Dit is een boek dat me sterkt in mijn ingeslagen weg en me de zin om eigenzinnig te schrijven geeft. Schrijven niet als product, maar als kunstuiting van de allerindividueelste emotie, terwijl Nirav juist beweert dat we moeten ontleren om als schrijver aanwezig te zijn. Maar dit resulteert juist bij mij tot een sterk verlangen dat nu juist wel te zijn.

Wat ik heb begrepen van neurowetenschappers in Amerikaanse blogs was namelijk dat het verhaal en de betekenis aantoonbaar belangrijk, zo niet essentieel zijn voor de mens. Voor het functioneren van de brein. Het fragmentarische kan zoals experimentele muziek best voor de gevorderde lezer een uitdaging zijn en eisen stellen aan de flexibiliteit van het brein en daarmee een training van begrip, ik denk dat verhaallijnen of verhaalelementen voor een lezer ofwel stukjes puzzel dienen te zijn die hij ergens in kan passen, ofwel verbanden openbaren die een aantal vragen waar een lezer mee rondloopt ten aanzien van thema’s geven.

Op dit moment schrijf ik nu juist een verhaal dat dicht bij me staat na jaren verhalen te schrijven die wat verder van me af stonden. Nirav vindt dat je afstand moet betrachten van de tekst. Dat is ook maar een mening en ik snap wat de waarde daarvan is, ook het afstand nemen van jezelf kan louterend werken, maar dit is geen wet van Meden en Persen. Mijn beste gedichten en verhalen die ook wonnen schreef ik zonder afstand van mezelf. Mijn ervaring is dat het het beste werkt als je alternerend dicht bij jezelf en van een ander standpunt naar ervaringen kijkt, zeker bij het herschrijven is afstand handig. Grappig maar ondanks mijn ervaring nu vind ik dat Nirav zinnige en prikkelende statements maakt en bovenal inzichten geeft die ik elders niet kreeg aangereikt. Ik ben hem dankbaar dat ik nog meer zin heb om verder te schrijven zoals ik ben begonnen.

Cover van Oragayn en voorbestellen

Boek uit van schrijfvriendin en schrijven kan ze.

Ninja's Verhalen

Woohoo! Je kunt de paperback van Oragayn vanaf nu al bestellen! Gaaf toch 😀

Kijk op de website van de uitgever, want dáár kun je ‘m nu al bestellen. En check vooral ook mijn Facebookpagina, want ik heb nog een kleine winactie 😉

Kijk hier om de paperback te bestellen: https://perubo-publishing.com/2019/06/06/cover-onthulling-oragayn/

Cover van Oragayn


De binnenkant is ook mooi!

View original post

Wegwijsgesprek met Hedwig van Lier

Hedwig van Lier van Bureau Artemis ken ik van twitter omdat ik haar tweets regelmatig retweet. Ze schrijft zinnige teksten over schrijven. Haar achtergrond als coach en uitgever zorgt ervoor dat ze je verder kan helpen wanneer je met schrijfproblemen rondloopt en om schrijfproblemen te voorkomen, en naar een publicabel manuscript toe te werken.

Ik ben bezig met een manuscript en volg een schrijfcursus met als doel alle opdrachten materiaal of backstory voor mijn verhaal te laten zijn. Voor de aanvang van de cursus heb ik nagedacht over het verhaal. De hoofdkarakters uit het eerste deel zijn al gegeven. Op dit punt liep ik tot vanochtend nog met een paar vragen rond over het schrijven van het verhaal en het bedenken van een plot, maar ook met de vraag of dit wel kan zo, dit thema op deze manier.

Het gesprek met Hedwig en de voorbereidende vragen leverden meteen inzichten die me verder helpen en bleken ook bij fictie relevant. Ze werkt met een methode voor autobiografisch materiaal die interessant voor me is omdat ik fictie schrijf met autobiografisch materiaal erin verwerkt. Dit geeft me de mogelijkheid om één van mijn grote thema’s beter in het verhaal een plaats te geven.

Ze gaf me handvatten waar ik mee verder kan en gaf moeiteloos antwoord op prangende vragen waaraan je kunt merken dat ze ervaren is. Zo vroeg ik of uitgevers alleen uitstekend geschreven verhalen uitgeven. Ze gaf daar een verhelderend antwoord op.

Ik ga nu in mijn dagboek verder denken over mijn complexe verhaal, dat ik in eerste instantie schrijf omdat ik de noodzaak voel.

Je kunt nog een webinar bij haar volgen en volgens mij kan iedereen een vrijblijvend wegwijsgesprek bij haar boeken.

 

Vergeet niet te leven

Ik herlees Writing down the bones van Natalie Goldberg en denk even verder over een stukje dat gaat over leven. Het kan gebeuren dat je zo met schrijven bezig bent dat je schrijven daaronder lijdt, volgens Natalie Goldberg en ik heb daar jaren geen last van gehad maar na de intensieve schrijfcursus van begin dit jaar wel. Ik dacht eerst dat het het gat was na de cursus en dat is deels ook zo, maar de oorzaak lag dieper in het volkomen ondergedompeld zijn in schrijven. Ik stond op en schreef over een zwaar onderwerp en ja, ik vergat te leven. Toen alles op papier was, verdween de zin om te schrijven. Ik verlangde er niet naar en had een leeg gevoel.

Natalie raadt aan in zo’n geval andere dingen te doen, te leven, tot je weer de behoefte voelt, het verlangen om te schrijven. Mijn veeleisende vader kwam langs uit Frankrijk, doodvermoeiend door zes uur achter elkaar intense verhalen vaak over leven en dood te vertellen in geur en kleur met het hele spectrum aan emoties. Ik was moe maar kreeg een overdosis aan inspiratie en hoe meer hij vertelde en ik geen tijd had naast mijn dagelijkse bezigheden, des te meer ik verlangde naar schrijven met als gevolg dat ik deze week de draad weer wil oppakken en veel ideeën heb hoe verder te schrijven. In plaats van een leeg gevoel heb ik weer inspiratie.

Het is niet zo dat ik niets schrijf wanneer ik dat lege gevoel heb. Ik kan dan wel een structuur maken, personages uitwerken en andere schrijftechnische dingen doen maar de bezieling die het verhaal belangrijk voor mij maakt ontbreekt. Alsof ik uit het oog heb wat er zo belangrijk aan is, waarom ik het schrijf. Natalie noemt het verschijnsel dat je die gedrevenheid hebt en dat het zichtbaar is in je werk ‘vibrant writing’. Soms komt dat ‘vibrant’ in een laat stadium, wanneer ik met een herschrijf bezig ben na een plotseling inzicht. Soms is het er meteen maar meestal komt dat doordat ik ervoor een reeks inzichten kreeg waar ik lang over nadacht en waar ik research over gedaan heb, zoals bij het verhaal van Op Ruwe Planken. Een halfjaar ervoor had ik me ingelezen in het thema van Elektra door Connie Palmen te lezen over Sylvia Plath en al verbanden gelegd die bij het schrijven van de brief aan de moeder op zijn plaats vielen. Een van de vragen die ik me stelde was: wat als Sylvia een buitengewoon confronterende brief aan haar moeder had geschreven? Zou ze dan zelfmoord gepleegd hebben? Wat was haar blinde vlek? Mijn Elektra werd overigens niet Sylvia Plath en toch zijn er parallellen.