Einde cursus, nieuw begin

getuigschrift 1

Advertisements

A love poem

ZICHTBAAR ALLEEN

Charles Bukowski

.

Om de zoveel tijd voel ik de behoefte om iets van Charles Bukowski te lezen. Hij heeft een manier van de dingen opschrijven die ik zeer bewonder en waardeer. Zonder opsmuk of tierelantijnen, zonder hoogdravend te zijn of gekunsteld, gewoon recht voor zijn raap maar toch altijd bijzonder. Daarom dan ook hier een gedicht zonder titel uit de bundel ‘A love poem’ uit 1979, uitgegeven door Black Sparrow Press.

.

all the women

all their kisses the

different ways they love and

talk and need.

.

their ears they all have

ears and

throats and dresses

and shoes and

automobiles and ex-

husbands.

.

mostly

the women are very

warm they remind me of

buttered toast with the butter

melted

in.

.

there is a look in the

eye: they have been

taken they have been

fooled. I don’t quite know what to

do for

them.

.

View original post

Bespreking verhaal van Mike Jansen

Mike Jansen is een auteur die niet alleen veel schrijft en met succes, in Nederland en in het buitenland, hij is een van mijn favoriete schrijvers. Genre wordt weleens onderschat omdat het heel moeilijk is om naast de aandacht voor wereldbouw en genrekenmerken ook een literair verhaal te schrijven dat meer is dan het vertelde. Het is meer dan verschillende lagen in een verhaal aanbrengen, er zijn veel niveau’s waar je meerdere lagen kunt aanbrengen, zoals de inhoud, de regels van de wereld, de handelingen van de personages die in strijd zijn met wat ze zeggen, zelfs het beeld. De schrijftechniek die geldt voor proza geldt ook voor genreverhalen met meerdere moeilijkheidsgraden erbij.

Als jurylid bij Edge Zero heb ik goede verhalenschrijvers hiermee zien worstelen. Ze zetten een prima verhaal neer, maar hun schrijfstijl lijdt eronder bijvoorbeeld. Ik zie dan dat alle aandacht van de schrijver naar het geloofwaardig opschrijven van het verhaal is gegaan, dat men daarin geslaagd is, maar dat de schrijfstijl daaronder te lijden heeft gehad.

Zo niet bij Mike Jansen. Hoewel zijn verhaal ‘Graflied van gene zijde’ allerlei nachtmerrie-symboliek bevat die mij afstoot, wordt een ander verhaal verteld dat steeds schuurt met het vertelde. Grote thema’s zoals ontheiliging van het graf, van de mens, het bijeen houden van de wereld door schijnbare demonen die verstoord kunnen worden. Alles werpt je terug tot je eigen perceptie van de werkelijkheid van wat de dood is. De held en hoofdpersoon lijkt onaangeroerd door de nachtmerrie. Het is aan de lezer de vraag wat er van zijn menselijkheid overeind blijft in zo’n wereld.

Hier is een spel op symbolisch niveau aan de gang. Je kunt er van allerlei conclusies uit trekken, al naar gelang je achtergrond en ervaring. Persoonlijk houd ik niet van een wereld van knoken omdat mijn associaties met de Holocaust sterk zijn. Maar juist dat roept allerlei gevoelens en gedachten bij mij op. Zou ik vasthouden aan mijn overtuigingen als ik na mijn dood in zo’n wereld terecht zou komen? Zou ik in een hoekje gaan huilen of doorgaan? Kortom, het verhaal vertelt meer, veel meer dan het verhaal alleen.

Opdracht:

Analyseer een van jouw verhalen waarin je symbolen gebruikt. Durf je de symbolen op een onverwachte manier te presenteren of schrijf je in de lijn der verwachting?

Lees het verhaal van Mike en noteer wanneer het schuurt met je eigen opvatting van de werkelijkheid.

The waiting game

Wachten is een vast onderdeel van het leven. Wachten op een antwoord van een uitgever is af en toe vreselijk, ook volgens Sebes die het heeft over het afkluiven van nagels. Hij raadt af te bellen, terwijl een psycholoog kan zeggen dat actief iets doen de frustratie vermindert. Dan maar een onderzoek doen naar wachten zelf.

Volgens Dr. Asa Don Brown is wachten het gevolg van een mindset die je kunt veranderen. Je hoeft dus niet lijdzaam geduldig te zijn. Mogelijk is er verkapte angst. Het punt is dat je je leven stopzet als je wacht en dat hoeft niet. Niet mogen dagdromen en negatieve kritiek nemen bezit van ons denken als preoccupatie. In plaats van dagdromen in de rij voor de kassa, maken we ons zorgen. Onbewust verbied ik mezelf te dromen over publicatie en kraak ik mijn boek af, omdat negativiteit eerder de maatschappelijke regel is en zelfs verkoopt.

Gedachten als: Ja, maar de meeste manuscripten worden niet door een reguliere uitgever opgepakt. Ik maak me zorgen dat het einde zwak is, kun je volgens Don Brown beter in je dagboek schrijven en volgens mij ter discussie stellen. Is het einde echt zwak of is het alleen maar een angst? Herlees desnoods je verhaal of maak een notitie om dit te checken op waarheidsgehalte. En wat houdt me tegen om niet te dagdromen over succes? Juist, dat realisme dat ervoor zorgt dat ik met beide voeten op de grond blijf staan, terwijl dagdromen in de rij voor de kassa beslist een fijner tijdverdrijf is dan piekeren. Ik neem me voor om schaamteloos te dromen als ik merk dat ik weer wacht. Wie weet levert het materiaal op voor een volgend verhaal.

Een ander genre proberen

Wat je ook kunt doen als je vastloopt is proberen in een geheel ander genre een verhaal schrijven. Een verhaal met andere regels dan je tot nu toe hebt toegepast. Wat als apen de baas zijn in de stad? Wat als er een verdwijnput is in het dorp? Wat als je de letter a niet gebruiken mag? Schrijf eens een kort verhaal in een ander genre en voel je vrij en los van conventies.

Of zoek juist regels op van andere genres en schrijf een verhaal met veel actie als je meestal weinig actie in je verhalen gebruikt of zet je personage onder tijdsdruk, schrijf een romance, een SF-verhaal of een chicklit. Verdubbel het aantal werkwoorden of het aantal voorwerpen. Doe eens gek.

Een tip van Odile de schrijfcoach

Ik ga ook eigen tips herhalen die ik gaf op de schrijfdag, waarom niet.

Blokkeren is een signaal van een zwakke plek. In plaats van je te laten stoppen kun je twee dingen doen: er omheen schrijven of het aanpakken door er gericht aan te werken. Zoek een cursus die deze plek aanpakt, een schrijfboek of een coach, schrijfvriendin voor mijn part.

Als bij een uitgever werd uitgenodigd, en daarna alsnog wordt afgewezen, ben je er bijna. Geef niet op maar wees juist blij. Je bent al zover gekomen klinkt veel beter dan ‘wat een ramp’. Wees blij en neem volgende stappen. Redacteuren geven als tip samen te werken met de juiste schrijfcoach. Literair voor literaire manuscripten, young adult voor young adult, enzovoort. Het is wat uitzoekwerk om de juiste begeleiding te vinden om de puntjes op de i te zetten en geen garantie dat het daarna alsnog lukt, maar aan jou ligt het zeker niet als je alle stappen neemt. Je kunt ook een auteur benaderen of die een woordje voor je kan doen bij een uitgever.

Schrijf je een waar gebeurd verhaal over je vader en ben je al over de tachtig, schrijf dan zoveel mogelijk op zonder je zorgen te maken of het wel goed geschreven is. Dat komt later wel. Jouw doel is het verhaal doorgeven. Publiceren is een zorg voor daarna. Desnoods laat je je familie jouw verhaal publiceren. Zorg eerst maar dat al dat ruwe materiaal er is. Dat heeft het grootste belang.

 

10 dingen die je niet moet zeggen

In Amerika leg je een manuscript voor aan een literair agent en in Nederland in toenemende mate ook. Uit een artikel van Writer’s relief heb ik 10 dingen vertaald die je niet in de query ‘mag’ schrijven. Ik vraag me af of dit ook zo werkt in Nederland. Wie weet het?

  1. Het einde van het boek – in Nederland heb ik steeds gelezen dat het juist wel verteld moet worden.
  2. De leeftijd wanneer je bent begonnen met schrijven – hier kan ik me wel iets bij voorstellen. Alleen als dit een bijzonder verhaal is vermelden.
  3. Het feit dat je met een freelance redacteur gewerkt hebt – oeps, heb ik dit nu wel of niet vermeld? Dan zal ik moeten uitleggen dat ik bijna alles zelf geschreven heb.
  4. Online quotes van terloopse lezers – in plaats van quotes van niet professionele lezers te delen, kun je beter cijfers geven: 500 vijfsterren recensies op Hebban (wie heeft er in Nederland ooit zoveel?)
  5. Voormalige teleurstellingen – slechte ervaringen in het verleden kun je beter bewaren voor een gesprek, liever zo laat mogelijk.
  6. Teveel info in een biografie – Oeps, ik hoop dat dat mij vergeven wordt.
  7. Thema’s en zorgen – sommige schrijvers kauwen het boek voor aan literair agenten, alsof ze het nodig hebben dat de thema’s nog eens worden aangewezen.
  8. Verontschuldigingen en excuses – ook iets dat kan klinken als een verontschuldiging weglaten.
  9. Loftrompet over je boek – … duh…
  10. Povere vergelijking met andere boeken – vergelijken kan goed zijn maar niet als je de plank misslaat. Weet wat je doet.