Cursus of schrijfcoach

Nu er korting is op tal van schrijfcursussen is naast de vraag welke te volgen aan de orde de keuze: cursus of schrijfcoach? Het hangt sterk af van wat je zoekt, waar je staat, wat je wilt ontwikkelen of maken.

Zelf ontdekken is wat ik probeer te doen. Daardoor heb ik uiteindelijk een reeks schrijfcursussen gedaan. Het is ook niet genoeg om de theorie te kennen bij schrijven. Het toepassen is oefenen en dat behelst verschillende aspecten zoals de verbeelding, het ritme van zinnen, de structuur en nog veel meer, wat verschillende hersenactiviteiten zijn die soms elkaar in de weg staan. Door de oefening vergroot ik mijn mogelijkheden en word ik beter. Een talent kan ik uitbouwen. Ik kan mijn gereedschap aanvullen en onderhouden, ook wanneer mijn brein al dan niet tijdelijk minder presteert en Nederlands niet mijn eerst aangeleerde taal is.

Eerst is het goed om te identificeren welk obstakel er is bij schrijven en dat kan ik tijdens een schrijfcursus goed ontdekken door de feedback van de docent en andere cursus deelnemers, concreet door aangereikte leerstof. Soms kom ik er ook achter door proeflezers. De obstakels kunnen met schrijftechniek te maken hebben, specifiek met het werk wat ik net aan het schrijven ben (bijvoorbeeld een structuurfout), of met de werking van mijn brein. Als ik weet wat mijn obstakels zijn kan ik daar ook gericht mee aan de slag.

Met een schrijfcoach kan ik volgens een methode werken die de schrijfcoach hanteert en ze kan persoonlijk iets over mijn werk zeggen. Er zijn verschillende schrijfcoaches met ieder hun specialisatie. Schrijven Online heeft nu een reeks redacteuren die manuscriptbeoordeling bieden en sommigen doen ook schrijfcoaching. Er is van alles te kiezen, zoals specialisten in kinderboeken, genre, literaire romans. De eerste stap is te weten wat ik schrijf en wat de verschillen zijn tussen de schrijfcoaches. Wie me aanvult of wie mijn valkuilen kent.

Bij mij past het om zelf op onderzoek te gaan en mijn zoektocht te delen. Zo lees ik ook als een ontdekkingsreiziger op zoek naar thema’s, stemmen en vormen die resoneren met mijn eigen herinneringen en thema’s. Ik zoek naar wat ik daaraan toe te voegen heb.

Feedback herlezen

Het grote voordeel van een Editio-schrijfcursus is dat je na een jaar nog je feedback kunt herlezen en terug kunt zien wat er veranderd is in je teksten, waar je de fout inging en wat je goed deed. Bij herlezen merk ik dat ik nu meer afstand heb en de feedback beter tot me doordringt. Handig. Sommige neigingen zijn hardnekkig. Ik moet echt oppassen om niet verschillende tijden door elkaar te gebruiken zoals Queneau dat doet en wat blijkbaar een Franse stijl is, las ik achterin een roman van Queneau.

Ik zie ook kleine dingen, dat ik ergens beter ‘die’ gebruiken kan. Nog steeds is het cursusmateriaal interessant en het herlezen waard. Sowieso goed om je feedback van een tijd geleden nog eens te herlezen, om schrijfboeken te herlezen. Ik heb veel geleerd maar er zijn veel aspecten aan een tekst waar je op kunt letten en het blijft zaak om een redigeerlijst te hebben met je valkuilen (mentaal of op papier) als je echt uitstekend wilt schrijven. Langzaam heb ik een heleboel ge├»ncorporeerd in mijn stijl en dat merk ik aan wat ik schrijf. Toch ben ik blij dat ik nog steeds te leren heb.

Levende filosofie

Bij de vertelclub kregen we de opdracht een knuffel uit te zoeken en te kiezen tussen een eenzijdig dialoog of een tweezijdige. Ik kreeg het idee om een filosofisch inzicht uit het boek Denken van Hannah Arendt als uitgangspunt te nemen voor een eenzijdig dialoog met het hondje. Hij kreeg de naam Senator Crux en ik stelde de vraag of hij weet wat de val van Rome heeft veroorzaakt. We wisten het allebei niet meer wat een grappig verhaal opleverde.

We mochten nog een keer maar ditmaal tweezijdig en nu kreeg ik weerwoord van Senator Crux. Ik zei dat het laten vallen van de bewondering de oorzaak was en Senator Crux vroeg me of ik dan wel de ander kan bewonderen. ik was er niet op bedacht dat ik weerwoord kreeg en liep even vast, wat leidde tot een conflict en me afvragen of het niet verkeerd was van de Oude Grieken om alleen elkaar te bewonderen en niet vreemde volken. De vraag lag er. Het antwoord was aan het publiek, om zelf te onderzoeken.

Wat ik heb geleerd is dat een dialoog met behulp van een pop een goede manier kan zijn om een filosofisch idee te onderzoeken maar dat ik door later meer nadenken er een sterker verhaal van kan maken. Het levert materiaal op om verder uit te werken, bijvoorbeeld tot een monoloog.

Beginnen aan herschrijven

Nanowrimo is over en er ligt vers materiaal. Meestal wacht ik met herschrijven door dat een paar weken te laten liggen. Ik ga beginnen met over het verhaal schrijven, herlezen van het hele verhaal wat ik voor Nanowrimo heb geschreven en daarna kijken hoe ik het nieuwe materiaal erin kan passen. Van de reeks monologen ga ik kijken wat ik eruit kan halen, eventueel weer een reeks schrijven uit de meest zinnige gedachten die er staan, tot er iets staat waar ik blij van word. Iets dat me raakt. Zinnige gedachten zijn soms juist blatante denkfouten. Het is soms in je hemd staan. Als het maar het denken prikkelt, het begrip vergroot, inzichten levert.