Kleine stukjes schrijven

Omdat het me op dit moment niet lukt om een langere spanningsboog vast te houden, schrijf ik kleine stukjes voor de schrijfwedstrijd van Creatief Schrijven. Eens per week komt een alinea online van een schrijver en kun je in eigen woorden daarop reageren met een eigen fragment, als een echo op de woorden. Inspirerende opdracht die ik wel iedere dag zou doen. Misschien leuk om zo verder te werken, door een alinea uit een lievelingsboek te nemen en er een echo op te schrijven. Of regels van een gedicht. Zo ben je in dialoog met wat er al is. Leuk misschien voor een intern monoloog van een personage.

Gebroken gerechtigheid

Gebed

 

Het is nacht in Auschwitz en de lege paden staan stil in de tijd

Een oude man nam er mijn hand en zwijgend liepen we langs het spoor

Hij koos mij om zijn genegenheid en stil verdriet te delen

Zwijgend liepen we. Ik had 41 graden koorts en rilde.

’s Nachts hoorde ik de schreeuwen van gedetineerden

Wie ze waren en hoe dat mogelijk was weet ik niet. Het klonk ijselijk en snerpend als iemand die gemarteld wordt of erger nog de beelden van dode kinderen en het ontbreken van barmhartigheid, alsof de mannen die dit deden zielloos en leeg waren

Het is iets dat hardheid niet in banen leidt. De afwezigheid van gerechtigheid, een gebroken gerechtigheid van boven. De gebroken weegschaal die niet meer meten kan. Tongen die niet meer kunnen oordelen. Ogen die niet meer goed zien.

De mens van Chagall is er één van balans tussen liefde en gerechtigheid, een mens van alle kleuren van de regenboog. De pracht van weten wat goed is.

Uit Auschwitz is alle kleur vertrokken en ieder gevoel voor recht.

Vader, in jou zijn al mijn gevoelens gebundeld. Jij hebt beter gezien dan ik.

Kijkje in de keuken van Lydia Davis

Ik ben het schrijfboek van Lydia Davis aan het lezen. Ze kreeg de Nobelprijs voor haar korte verhalen en ik heb er een paar gelezen op aanraden van een schrijfdocente. Bij de eerste essay valt me op hoeveel ze leest, uiteenlopende stijlen, zoals ik dat graag doe. Ik denk dat ik een lijstje maken zal van de boeken die ze opnoemt, maar ze bespreekt ook stukken uit korte verhalen. Daarin laat ze met een scherp oog zien wat haar opvalt, terwijl ze ook zegt wat voor invloed dit op haar heeft gehad. Ze neemt de tijd om verhalen van anderen te analyseren. Ik denk dat ik dat ook nog meer ga doen dan nu. Eerder deed ik dit in opdracht in een schrijfcursus, maar het is bijzonder zinnig om te doen omdat je je schrijfgereedschap verder vergroot. Bovendien inspireert het tot iets nieuws uitproberen met een scène of een kort verhaal. Je kunt ook een nieuwe stem voor een personage ontdekken door de verschillen in de schrijfstemmen van auteurs te bestuderen.

Weer in het ritme komen

Na de vakantie kan het lastig zijn om weer in het schrijfritme te komen, tenzij je juist veel aan schrijven toegekomen bent. Een manier om weer te beginnen is 15 minuten over de handen van een personage te schrijven, hoe zijn conflict of emotie erin zichtbaar zijn. Je kunt jezelf ook een andere schrijfopdracht geven die in je verhaal zou passen. Heb jij een trucje om weer te beginnen met schrijven?

Inspiratie uit gedichten

In mijn e-mailbox vond ik een recensie van de bundel Vormen van gekte van Judith Herzberg. Gedichten kunnen helpen bij het verzinnen van een extra laag in één scène of bij de uitwerking van een personage. Een regel kan bijvoorbeeld een thema dat me aanspreekt verhelderen en tot nieuwe associaties leiden. Zoals Thomas Verbogt zegt, is het nodig iedere dag je verbeelding aan het werk te zetten. Dit kan onderweg naar de supermarkt wanneer je iemand iets bijzonders ziet doen maar ook door een gedichtregel uit te pluizen. Wat is het thema en hoe verhoudt die zich tot wat geschreven is. Kan dit iets zeggen over je personage? Wat vindt die ervan. Hoe leest zij de regel? Welk gevoel heeft ze daarbij en waarom? Kan de regel leiden tot een conflict?