Wordwars en monologen

Bij Nanowrimo heb je een fenomeen dat wordwars heet en dat bestaat uit binnen 15 minuten bijvoorbeeld (je kunt dat zelf instellen) zoveel mogelijk woorden schrijft. Dit vind ik heel handig voor het schrijven van monologen waarbij je niet achterom kijkt maar gewoon doorschrijft net zoals je zou doen in een gesprek. De eerste die ik vandaag schreef was voorspelbaar en verstandig en daarna ging ik steeds meer durven zeggen. Dat wat je personage niet durft te zeggen maar wel voelt en denkt. Daardoor wordt een monoloog meer sprekend en persoonlijk. Niet alles wat ik schrijf is bruikbaar want wanneer je zo schrijft komen er veel gemeenplaatsen naar boven. Bij het herschrijven kun je die vervangen door beelden of door metaforen. Je kunt ook rijkelijk schrappen. In ieder geval word je handiger in het schrijven van monologen door er zo’n zes achter elkaar te schrijven. Voor de afwisseling kun je ook van personage wisselen.

45000 woorden

Het einde van Nanowrimo 2019 komt in zicht. Ik heb ruim 45000 woorden geschreven en de laatste 5 k zullen ook wel lukken. Niet zoals ik me had voorgesteld, werken aan mijn manuscript. In plaats daarvan schreef ik van me af en dacht ik dieper na over wat er met ons, met ons dorp, met antisemitisme gebeurde. Ik kon me zo voorstellen dat Anne Frank en Etty Hillesum naar de pen grepen om de gebeurtenissen te duiden al was het bij ons een verdunde herhaling van zetten. Ik heb niet de bedoeling dit manuscript te publiceren maar de gedachten vinden hun weg wel op social media of in gesprekken. Misschien vind ik een vorm die publicabel is en komen ze daarin terecht, zoals in een voorwoord of een essay. Ik zie wel welke kans op mijn pad komt.