Naakte Lunch geeft schrijfadvies

Nieuw van Naakte Lunch, uit onvrede om zoveel teksten zonder feedback af te wijzen, is dat je er feedback op een verhaal voor een schrijfwedstrijd of voor een tijdschrift ter beoordeling kunt voorleggen. Op deze manier, zo is de redenatie, kun je jezelf verbeteren door een zetje in de goede richting van de ervaren literair agent, redactrice Irma Woortman. Het kost maar 27 euro voor een verhaal tot 3000 woorden. Ik ga er mijn voordeel mee doen, denk ik.

Speechwedstrijd

Schrijfwedstrijd waarbij je een speech schrijft voor Obama waarin hij een ontmoeting aankondigt met aliens. De speech moet ongeveer 8 à 10 minuten duren of ongeveer 1000 woorden lang zijn.

Er is intelligent buitenaards leven ontdekt op een voor mensen bewoonbare planeet. Schrijf een speech voor de Amerikaanse president Barack Obama waarin hij bekendmaakt dat er namens de mensheid een missie wordt gestuurd om kennis te maken.

Winnen computers straks schrijfwedstrijden?

In Japan schreef een computer (AI) een verhaal dat door de eerste selectieronde kwam van een schrijfwedstrijd. De structuur van het verhaal was dik in orde, maar de karakterontwikkeling was wat minder. Winnen computers straks alle schrijfwedstrijden? Ik denk het niet, want ik denk dat een verhaal vooral ook iets origineels moet bevatten en dat mensen met complexe gevoelens en inzichten verder komen, hoewel ik me kan voorstellen dat originaliteit ook in een formule gevat kan worden. Mensen voelen aan wanneer een metafoor plezierig is. Maar ik sluit het vooralsnog niet uit.

Schrijven tegen terreur

Een ding waar terroristen niet van houden is dat we muziek maken, zingen, tekenen en schrijven. Juist de dingen die ons over de mix van gevoelens helpen die ons verwarren na een aanslag. Dus pak je viool, je fluit, je tamboer. Schrijf een verhaal of morningpages  (schrijf de gevoelens lukraak op zoals ze zich voordoen, zonder je af te vragen wie dat gaat lezen, zonder censuur, de ene zin lelijk, de andere mooi, onaffe zinnen, kreten). Teken wat er zo in je opkomt. Maak een cartoon. Doe een goede daad. Help je buurvrouw door boodschappen voor haar te doen. Doe een spel met de kinderen. Geef een compliment.

Steek een hart onder de riem van leerkrachten, politieagenten, hulptroepen die aan de slag moeten met de terreurdreiging. Schrijf ze een gedicht.

Schrijven tegen terreur is schrijven voor menselijkheid.

Met het boekenweekgeschenk

Met het boekenweekgeschenk ‘Broer’ ga ik naar Tilburg vanuit bovenin de kop van Noord-Holland. Ik ga mijn zaaltekst bij de groene kamer op de foto zetten en letten op reacties op mijn zaaltekst. Misschien een paar mensen interviewen. Ook ga ik de zaaltekst van een jonge schrijfvriendin en winnares op de foto vastleggen. Liefst met het kunstwerk nog zichtbaar op de achtergrond. Ik ben geen fotogenie, maar zal mijn best doen. Misschien iemand om een mening vragen.

Niet meer schrijven om te winnen

Ik ga nu een tijdlang niet meer schrijven om te winnen, maar zo persoonlijk mogelijk schrijven. Voor mij paradoxaal, want ik won juist door zo persoonlijk mogelijk te schrijven. Maar ergens, door genomineerd te worden, veranderde mijn motivatie ongemerkt. Ik fixeerde me op het winnen, op de waardering, in plaats van mezelf te blijven en iets te schrijven dat ik wilde uiten. Het dialoog met de lezer, met een kunstwerk, dat is oorspronkelijk wat mij drijft.

In mijn hoofd ben ik in gesprek als ik vertel. Ik zie de schilderijen van Nel Aerst (Naakte Lunch) en vraag me af wat ik erover wil schrijven. Wat zijn mijn associaties, welk verhaal wil ik vertellen? Het is duidelijk dat Nel persoonlijk blijft. Op dit moment heb ik een hol gevoel en een mooie schil erom heen. In dat holle is het onstuimig. Veel raakt me diep. Het is niet leeg, maar meer zoals de ongedachte van Foucault. Dat wat verschillende benamingen kreeg zoals het onbewuste (Schopenhauer), de vervreemde mens (Marx), het an sich tegenover het für sich (Hegel) en het implicite, het niet-actuele, de neerslag, het niet-tot-stand gekomene (Husserl).

Misschien dat Maimonides, Joodse geleerde en arts in de Middeleeuwen, daarom zei dat kunst bekijken geneest. Omdat je door naar kunst te kijken een spiegel geeft aan je ongedachte, waardoor het aan de oppervlakte kan komen op een harmonieuse manier. Telkens als ik een schilderij bekijkt, wordt mijn ongedachte aangeroerd, komt het aan de oppervlakte en krijgt betekenis en vorm. Zoiets dergelijks gebeurt ook als ik een gedicht of een zaaltekst schrijf.

Wederom Naakte Lunch schrijfwedstrijd

De winnaars van de vorige Naakte Lunch schrijfwedstrijd zijn nog maar kort geleden bekend, er is al een nieuwe wedstrijd waarop ik attent ben gemaakt door Wilma Sass, lezer van mijn blog en vermoedelijk schrijver. Schrijf een verhaal tussen de 500 en 2500 woorden of stuur maximaal 7 gedichten in. Thema is het werk van kunstenares Nel Aerts. Deadline is 1 juni 2016. Inderdaad spreekt deze wedstrijd mij aan, na de zaalteksten heb ik de smaak te pakken om over kunst te schrijven.

Wat goed is komt snel

Op Schrijven Online verscheen dit tipartikel.

 

Langzaam of snel groeien

‘Wat goed is komt snel,’ hoor ik dichter des Vaderlands Anne Vegter zeggen. Ze citeert Michaël Zeeman in een radioprogramma. Ze sluit daarmee het interview met Else Kemps af, winnares van de Turing gedichtenwedstrijd. In het voortraject blijkt Else een ervaren slamdichter, een opleiding creatief schrijven te volgen en altijd al geschreven te hebben.

Ik wilde een artikel schrijven over de voordelen van gestaag en langzaam je schrijfcarrière opbouwen. Meteen daarna won ik een eerste prijs bij een columnwedstrijd en kwam ik met een gedicht in de top 100 van de Turing gedichtenwedstrijd. Heel plezierig, maar duizelingwekkend. Vooral over dat gedicht was ik verbaasd, bijna verontrust. Ik had een langzame groei voor ogen. Eerst top 1000, dan top 100 en daarna, wie weet, winnen. Al lerend me ontwikkelen met kleine stappen; ik word nu door de feiten ingehaald, ik merk dat ik in korte tijd anders ben gaan schrijven en dat ik een vlucht maak. Het valt weer samen met een schrijfcursus waarin ik de lat voor mezelf hoog durf te leggen. Daarnaast schreef ik ook zeer divers: tipartikelen, blogposts, dagboek, een paar gedichten, veel korte verhalen, NaNoWriMo-boek. Ik reflecteer ook veel over het schrijven. Als ik een tipartikel schrijf is het voor mij een soort herkauwen, waarbij ik iets uitwerk wat mij bezighoudt, vaak gedreven door emoties, nieuwsgierigheid of iets waar ik bij het schrijven tegenaan loop. Als ik weet hoe het zit, kan ik verder.

Rustig veel schrijven

Als je langzaam vooruit gaat, heb je de tijd om te oefenen met schrijven, om verschillende schrijfproblemen te leren oplossen. In ieder verhaal maak je keuzes: hoe begin je het verhaal? Hoe ontwikkelt het personage zich? Hoe eindig je deze plot? Welk tijdsverloop gebruik je? Je maakt ook filosofische keuzes. Door heel veel verhalen te schrijven, word je vaardiger en je schrijfstijl vlotter, mooier. Ik combineerde dat met schrijfboeken lezen en de schrijfcursus ‘Ontdek je schrijfstijl’.

Door aan wedstrijden mee te doen ontdekte ik dat ik talent had en van feedback leerde ik waar mijn sterke en zwakke kanten liggen. In vier jaar tijd ben ik behoorlijk vooruit gegaan door telkens me te richten op mijn zwakke punten, ze te veranderen in sterke punten, mijn sterke punten verder uit te bouwen. Bovendien heb ik een groeiend aantal korte verhalen liggen, waarvan een deel gepubliceerd. Het voordeel van gelegenheid en rust is dat je ongestoord kunt werken aan een verzameling verhalen. Naar prijsuitreikingen gaan kost tijd en energie die afgaan van je schrijftijd. Toegegeven, het is inspirerend. Het voordeel van af en toe succes, verspreid over het jaar, is dat je kalm een schrijf-cv opbouwt waar je later iets mee kunt doen. Door in alle vrede te bezinnen over wat schrijven voor mij is, hoe ik schrijf, wat mijn ideeën zijn, mijn thema’s, mijn stijl, is het gemakkelijker tegenover de pers iets zinnigs over mijn schrijven te zeggen. Je kunt ook veel lezen. Kortom, het is een zegen als je je langzaam ontwikkelt.

Dit schreef ik, en plotseling ging mijn ontwikkeling sneller. Ook een aantal schrijfvriendinnen ontwikkelden zich in rap tempo. De een na de ander kreeg een interview. Ik werd door een krant gebeld. Ik had nog geen auteursfoto, dus ik liet er snel een maken.

De bamboe die je plant, geef je eerst vijf jaar water zonder dat je op de aarde een plant ziet groeien. Na vijf jaar schiet de bamboe ineens meters uit de grond. Het wortelstelsel eronder is dan krachtig genoeg om voor de snelle groei te zorgen.