Hebban olla vogala

Wat heeft een korte verhalen schrijver aan het Middelnederlands? Misschien een besef waar de taal die we hanteren vandaan komt. Van het tweede, misschien eerste Nederlandse literaire werkje wordt gedacht dat het misschien van een vrouw afkomstig is. In ieder geval weet ik nu wat een sjwa is, een klankloze eu die de plaats heeft ingenomen van bijvoorbeeld een a, zoals in vogala, zoals vroeger vogelen geschreven werd.

Luisteren naar een college over Middelnederlands kan je inspireren op een nieuwe manier naar hoe je schrijft te kijken, naar klank en naar je onderwerpbehandeling. In hoeverre schrijf je nu anders? Is er iets verloren gegaan?

Hoe zou je in oud-Nederlands schrijfplezier schrijven?

Advertisements

Gedichtenworkshop

Vandaag naar een gedichtenworkshop geweest in Amsterdam onder leiding van Greetje Kruidhof. Naast dat het heel aangenaam gezelschap was, gedichten voorgelezen, horen voorlezen en erover gepraat. Natuurlijk ook aan de slag met een methode waarvan ik in eerste instantie dacht dat alles dat ik schreef maar niets was. Maar opeens werd het toch iets, wat me verbaasde. Deze methode kan ik goed gebruiken voor als ik me goed voel. Want meestal schrijf ik mijn beste gedichten als ik me helemaal beroerd voel alsof ik dan scherper voel en ik wil ook eens een gedicht schrijven als alles goed gaat.

Opdiepen van geheugen

Tijdens de tweede week van Nanowrimo lopen veel schrijvers vast.

Als je vastloopt met fictie, kun je ook door details uit je geheugen op te diepen tot nieuw materiaal komen om wat je schrijft levender te maken of een kwinkslag te verzinnen. Dat is niet alleen goed voor autobiografisch schrijven, het kan fictie-materiaal uit het clichématige halen.

Dit kan werken als volgt. Je kunt werken met lijstjes: thema’s die je beroeren. Omgevingen die je aanspreken of juist tegenstaan. Opmerkelijke personen uit boeken, je leven, je omgeving. Geluiden die je je herinnert.

Daarmee kun je een verhaal meer authenticiteit geven. Het kan zijn dat je dit beter op kunt roepen als je comfortabel ergens zit of als je een klus in huis doet. Probeer het op verschillende plaatsen uit. Achter je computer, tijdens het wandelen of schrijvend in de bibliotheek.

Blokkeren door te veel inspiratie

Wat te doen als je aan een verhaal wilt beginnen, maar er komt een stortvloed aan dingen die je echt zeggen wilt, liefst allemaal tegelijk?

Dan heb je een bron aangeboord bij jezelf waar veel te halen valt, maar het is een brei, een wirwar, het overspoelt je. Heb jij zo’n thema waar je buitelt over de associaties, herinneringen, gedachten en emoties? Hoe ontgin je die?

Ik kan gaan freewriten, maar ik denk dat ik kies voor een mindmap. Een vel papier waarop ik kriskras van alles in kernwoorden noteren kan in de hoop een kaart over te houden en overzicht te krijgen. Daarna kan ik vast gemakkelijker kiezen waar het korte verhaal over zal gaan.

Weet je nog een manier om dit aan te pakken?

 

Is literair inhoudelijk avant-garde?

Door reflectie in de cursus van Schrijven Online, kom ik tot een voorlopige verhelderende conclusie die veel voor mij verheldert en verklaart: literair is voor mij inhoudelijk avant-garde (literair is voor mij veel meer, maar dit was min of  meer onbewust). Dit verklaart waarom ik af en toe zoek naar de meest aansprekende SF maar ook naar Joodse verhalen waarin de hoofdpersoon op een zo goed mogelijke manier een ernstig probleem oplost. Want beide zijn inhoudelijk avant-garde.

Ik zal het moeten verklaren, want ik denk dat dit nog niet duidelijk is. Hoe iemand ethiek in de praktijk brengt anno nu of in de toekomst is inhoudelijk avant-garde, the best state of the art. Hoe iemand met antisemitisme omgaat, hoe iemand met radicalisering omgaat, hoe iemand met discriminatie omgaat, hoe iemand onderwijs geeft: good practices, die het slimste zijn van onze tijd, vind ik avant-garde. Geen wonder dat ik zo breed lees. Sterker nog: iedereen heeft zijn eigen zone van naaste ontwikkeling waarin hij of zij het meeste groeit.