Poëzie in de Branding

Het schijnt een hele eer te zijn wanneer je gedicht aan een strandpaal hangt. Mij lijkt het mooi. Een gedicht met daarachter de ruisende zee. Een kader waar je oneindig naar kunt kijken. Bezoekers die even over de woorden mijmeren lopend over het zand in vrijheid. Corona voorkwam dat dit in mei zou gebeuren. De strandtent is wellicht gesloten en heeft meer dringende zorgen. Ik wens ze een toeloop toe in de maanden die komen maar kun je je kop boven houden met anderhalve meter afstand?

Webinar van Maria Genova

Wie denkt dat zij niet meer kan leren vindt wellicht dat zij af is of dat het brein geen baat heeft bij nieuwe informatie. Volgens de Hersenstichting is nieuwe dingen leren juist fitness voor je brein. In het begin kan leren als vermoeiend ervaren worden, misschien ook door oude angsten, maar gaandeweg ga je je fitter voelen, net zoals bij gym.

Ik leer nog steeds over beginnersfouten en van beginnersfouten bij schrijven, want wat ik leer zakt na verloop van tijd weer wat weg en bovendien ga ik meer nuances zien en ik weet van de falende mens, waar Tim Fransen zo mooi over schrijft. We zijn op velerlei manieren feilbaar en kunnen de beginnersfouten alsnog maken, want er zijn bij het schrijven zoveel aspecten om tegelijkertijd op te letten. Een ander die even ver is als jijzelf ziet bovendien je tekst met frisse ogen. Ziet eerder iets wat jij niet ziet.

In het webinar van Maria Genova kwamen vele valkuilen naar boven en veel ken ik ook, maar het is goed om ze nog eens te horen. Haar boek lijkt me dan ook een handig naslagwerk om je manuscript nog eens kritisch mee te bekijken.

Ze heeft een hele andere focus dan ikzelf. Weet veel van spanning af en dat is voor mij een verrijking want ik denk pas te laat aan spanning en ga op in mijn personages. Dat het verhaal waar ik mee bezig ook spannend zou kunnen zijn is voor mij even wakker schrikken.

Voorjury Ward Ruyslinck-prijs

Op dit moment ben ik bezig de verhalen te lezen voor Edge Zero en binnenkort zullen de verhalen van de verhalenwedstrijd Ward Ruyslinck-prijs aankomen.

Bij de eerste verhalen van Edge Zero heb ik even tijd nodig om in jurystand te komen en vaart te maken bij het lezen. Het beoordelen gaat met criteria en de verhalen zijn divers.

Wat ik bijzonder vind is dat je een waaier voorgeschoteld krijgt aan verhalen en thema’s die leven bij de schrijvers ervan. Alsof je een doorsnede leest van de samenleving.

Het is jammer wanneer een goed verhaalidee ten onder gaat aan beginnersfouten zoals het samenvatten van dramatische passages. Als lezer voel je je dan bekocht want wat een spannende slotscène had kunnen zijn wordt dan niet getoond. Andere sneue fouten zijn emoties benoemen in plaats van in een scène laten zien en dit ook nog herhaaldelijk. Ook jammer wanneer je de lezer op een kinderlijke toon aanspreekt. Onderschat je lezer niet. Om dezelfde reden kun je soms alinea’s met uitleg schrappen over de werking van de wereld. Als schrijver kun je die nodig hebben voor jezelf maar voor de lezer is het niet altijd nodig en zeker niet als een blok ergens in de tekst. Breng dat liever handelend.

Gelukkig zijn er ook verhalen waarin deze beginnersfouten niet aanwezig zijn. Maar ik vind het vooral jammer bij een goed verhaalidee wanneer het door de schrijfstijl of beginnersfouten in de eerste ronde blijft steken. Heeft die schrijver dan geen goede proeflezers? Dit had voorkomen kunnen worden.

Hierna komt de Ward Ruyslinck-prijs en zal het omschakelen worden van het verbeeldingsgenre naar proza. Bepaalde dingen zoals de toon waarmee je een verhaal schrijft blijven van hetzelfde belang. Een toon kan een verhaal maken. Er zijn diverse schrijfboeken die een scala aan aspecten behandelen. Soms zou je wensen dat een schrijver ze gelezen had, vooral wanneer een verhaal potentie heeft maar het niet uit de verf komt.

Haken en gedichten

Omdat de uitjes wegvallen, zoals de prijsuitreiking van Prijs de Poëzie, ben ik plotseling gaan haken. Ik heb nu twee miniatuurboekjes gehaakt en een veer die helaas niet op een ganzenveer lijkt maar ik geef niet op. Dit wissel ik nu af met jureren en gedichten schrijven. Op dit moment schrijf ik heel andere gedichten. Hoe ze te beschrijven? Met een dramatiek die ik eerder uit de weg ging, een kip die bang is gegeten te worden. Een zeevaardersdochter die haar laarzen in een oceaan zoekt.