Weer structuur

Iedereen heeft zo zijn hangups waar het gaat om schrijven. De een krijgt de metaforen niet zoals hij wil, de ander de personages. Bij mij was dat schrijfstijl, vervolgens dialoog en nog steeds structuur. Dat komt ook omdat ik iets meer wil dan de standaardstructuur van toenemende handelingen tot een climax. Daardoor begeef ik me vaak op onbekend gebied en zelfs het lezen van Italo Calvino geeft geen relaas. Een schrijver moet zelf kunnen kiezen wat hij doet. Het zal wel een weegschaalinvloed zijn dat ik soms hard twijfel tussen het een en ander, mocht ik daarin geloven en een hang naar perfectionisme dat ik dat erg vind. Dat zijn dan mijn obstakels waar ik het mee kan doen, want ook het schrijven kun je zien als de reis van de held, die ergens naar streeft (het beste verhaal schrijven) en onderweg obstakels tegenkomt (zichzelf en een kat op het toetsenbord).

Ik heb dus mijn best gedaan op de structuur maar kreeg te horen dat ik duidelijker moest verbinden met het begin en einde waarna ik merkte dat ik bang was dat ik het niet kon. Een goede reden om moed uit de kast te halen en aan de slag te gaan. Juist daar waar je bang bent, valt er iets te leren. Eerst wou ik weten waar het precies aan lag dat ik bang was, en juist, het was dus weer het conflict vermijden.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s