Een motiverend lijstje

Misschien heb je er wel één boven je bureau hangen. Ik nog niet.

Een lijstje met complimenten van schrijfdocenten, proeflezers of jury’s van wedstrijden,

Bij mij staan ze her en der, voornamelijk op mijn computer. Een paar op mijn blog, niet eens in mijn dagboek maar wel een aantal op een klein besloten forum, overzichtelijk bij kleine en grote successen. Vaak kijk ik er niet naar, terwijl ik weet dat dit ook kan helpen bij teleurstelling. Vooral als ik ga denken dat ik het niet kan. Dan zorgt het ervoor mezelf te bewijzen dat ik het wél kan. Ik lees dat weleens bij bekende auteurs dat ze zeggen dat ze zelfs na het schrijven en publiceren van tien boeken toch bij een volgend boek weer door het gevoel moeten werken van ‘ik kan het niet, ik ben een charlatan.’

Dan helpt het zo’n complimentenlijstje te kunnen vinden, bijvoorbeeld boven je bureau, en dat even te lezen.

Een voorbeeld:

Ik kan hier best opmerken dat jij in de vormen waarin je schrijft en waarmee je experimenteert het origineelst bent van al mijn cursisten (van drie verschillende schrijfcursussen). Maar ook en dat lijkt me nog belangrijker, dat zulke verhalen ook echt de moeite waard zijn. Ik vind het altijd prima als cursisten experimenteren omdat je daar veel van leert en ontdekken kunt, maar dat wil nog niet zeggen dat de schrijfproducten die daaruit voortkomen ook de moeite waard zijn. Bij jou vind ik dat altijd wel. Kortom: ga vooral zo door!

Dit zou ik moeten lezen als ik weer niet durf alweer mijn best te doen en mijn hersens te kraken om een originele vorm te vinden. En wie weet stimuleert het iemand anders om dit ook na te streven.

Stop! De beste plaats om complimenten te verzamelen is in van die plastic bewijshoesjes. Bewijs # 1 bestemd voor de interne criticus: compliment van … Bewijs # 2… en zo voort. Als je dan je innerlijke stem weer eens hoort zeuren dat je stijl waardeloos is, kun je bewijs # 44 uit de doos halen en voor z’n neus wapperen. Daarin staat dat je een prima schrijfstijl hebt. (en desnoods schrijf je zelf zo’n compliment)

Dat ontslaat me niet van de plicht ook eens kritiek te herlezen. Hoewel die lang aan me blijft knagen, kan het even motiverend zijn als een compliment, maar dan op een heel andere manier. Daarover een andere keer.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s