Genomineerd verhaal Baarnse Literatuurprijs gevolgd door juryrapport

Odile Schmidt

Code Oranje

14:35 uur. Ook de kinderarts Chung Wia weet niet waarom Bram telkens in elkaar zakt. Ik registreer wat de arts zegt. In een crisis maak ik mentale notities, mijn houvast: bloedtest, CT-scan, neurologische tests, bloedwaardes, hartslag- ik voelt mijn hart in mijn keel bonzen. Ik ben niet ziek, mijn zoon is ziek. Mijn lieve zoon…

Mijn pieper gaat af. Code oranje, juist nu. Liever stond ik oog in oog met een belager. Daar ben ik op getraind. Deze aanval zag ik niet aankomen. De onzichtbare opponent waar ik geen strategie of vechttechniek op los kan laten grijpt me naar de keel.

14: 38 uur. Dr. Chung Wia luistert met de stethoscoop naar het hart van Bram. ‘Je hartslag is te snel en je ziet bleek.’ Ze belt even. Wat ze zegt ontgaat me. Ik kijk naar Bram en denk aan de Code oranje. Niet nu! Ik heb zin…

View original post 660 more words

Advertisements

‘n wachten survivalkit

Wachten. Vroeg of laat kom je ermee in aanraking als je vordert op het schrijverspad. Of het nu wachten is op een reactie van een uitgever of op de uitslag van een schrijfwedstrijd. Deze twee zijn de meest beruchte, maar wat dacht je van wachten omdat een uitgever interesse heeft getoond en zich over jouw manuscript buigt? In het ergste geval is de verlamming zo erg dat je op de grond ligt te kermen. Aan een nieuw boek beginnen lukt echt niet. Misschien lukt zelfs een kort verhaal schrijven of een gedicht componeren niet. Tijd voor maatregelen.

Afleiding is een beproefd middel om met het wachten om te gaan. Bedot jezelf dat de berging opruimen de uitgever gunstig zal beïnvloeden. Ondertussen raak je in de ban van het opruimen en vergeet je waarschijnlijk dat je aan het wachten bent. Spreek af met vrienden en praat over iets anders. Ga naar de film. Maak wandelingen met de kinderen… Probeer eens een nieuw genre of een andere techniek. Focus op iets nieuws. Geldt ook voor lezen.buitenmozaiek

Vergeet het. Als je een afwijzing krijgt, helpt alleen een lage verwachting van te voren. Ik bedoel niet: ‘zie je wel, ik kan er niets van,’ maar ‘de kans te winnen is laag met de grote competitie die er is’. Hoe beter jouw verhaal is, hoe lastiger het zal zijn een teleurstelling te incasseren. Dit is ook een argument om een realistische inschatting te maken van hoe goed jouw verhaal is maar geen excuus om niet je best te doen. Je hoeft je niet voor te bereiden op een nominatie of ander goed nieuws. Vergeet het en laat je verrassen. Er is altijd tijd tussen het goede nieuws en de uitreiking of een afspraak met een uitgever om je voor te bereiden. Mocht je je toch mentaal willen voorbereiden, dan kun je je inlezen op Schrijven Online hoe het uitgeefproces verloopt of een boek zoals Bestseller lezen van Sebes of Succes met je boek van Carbo. Het staat je ook vrij jouw kort verhaal voor te lezen aan familie en vrienden. Vergeten helpt ook om uit de verlamming te raken.

Je kunt ook de verlamming ondergaan met je schrijfboek op schoot en precies opschrijven wat het met je lichaam doet. Verzin metaforen. Het voordeel van schrijven is dat iedere negatieve emotie later in een boek of verhaal terecht kan komen, dus het heeft nut om uitgebreid bij je gevoel stil te staan en het te ondergaan. Sowieso is het een valkuil als je schrijft dat je schrijft om bepaalde dingen uit de realiteit niet onder ogen te zien, als een vlucht van de werkelijkheid. Daarom is dagboek schrijven waarbij je wel de werkelijkheid onder ogen ziet en stilstaat bij je gevoelens zinvol om naast fictie te doen. Pluis uit wat je precies dwarszit, wat het wachten voor jou zo moeilijk maakt.

Activatie. Een manier om stress te lijf te gaan is actie. Dingen doen, handelen, zorgt dat de stress uit je lijf gaat. Ga winkelen, sporten, opruimen, wandelen, fietsen.

 

Voorlezen van een eigen tekst

Alweer een paar weken geleden las ik het voorwoord voor op een boekpresentatie van Kalahari Roos, een korte verhalenbundel waarvoor ik gevraagd was het voorwoord te schrijven. Het was onverwachts en de tekst kreeg ik in de vorm van een tablet met leeslampje in handen. Ook kreeg ik een microfoon, waar ik blij mee was, want mijn stem is nogal zacht.

De sfeer was goed in de zaal, wat mijn stem ten goede kwam. Veel voorleeservaring heb ik niet. Een keer eerder mocht ik een column voorlezen. Wat mij helpt bij zenuwen, heb ik ontdekt, is mijn aandacht geven aan het scheppen van gezelligheid met de mensen die er zijn al bij aanvang. De gezelligheid zorgt ervoor dat ik ontspan en dat iedereen ontspant. Daarvoor moest ik me eerst over mijn schroom heenzetten. Dit blijkt keer op keer ook plezierig te zijn: er ontstaan de leukste gesprekken over schrijven, ik leer nieuwe mensen kennen, ik hoor ook nog eens wat. Het kan ook helpen iemand mee te nemen waar je jezelf mee kunt zijn.

Bij het voorlezen zelf veranderde mijn stem vermoedelijk door de spanning. Het klonk als een mij wat vreemde gedragen zwoele stem en ik merkte dat ik me goed op de tekst kon concentreren en bepaalde zinnen nadruk kon geven. Ik had het idee dat mijn personage Barbara aan het woord was en besloot dit tot het einde niet te veranderen. Ik had mijn voorwoord al een tijdje niet meer gelezen en was verrast over wat ik geschreven had, wat af en toe een lichte aarzeling gaf.

Oefenen met voorlezen kan voor de spiegel of gewoon voor je uit in de voorkamer. Het af en toe richting publiek kijken vergeet ik nog weleens, hoewel ik het ooit bij toneelles heb geoefend. Bij toneel leerde ik dat je eerst de hele zin stilleest waarna je de hele zin uitspreekt kijkend naar de zaal. Dat is ook een beproefde manier om een tekst uit het hoofd te leren. Ik lees teksten graag voor aan mijn kinderen, als ze tijd en zin hebben. Ik laat ze ook weleens door de kinderen voorlezen om te horen hoe het klinkt en of het hapert.

Odile 290617

Bespreking ‘Verrassing’ van Keret

Verrassing van Keret bevat korte verhalen van enkele bladzijden, die nogal kernachtig zijn in heldere taal zonder opsmuk. Het bewijs dat een heldere manier van schrijven literair kan zijn. Dit komt door het verhaal dat hij vertelt. Alles staat in dienst van het verhaal. Zijn verhalen leiden ertoe dat ik nadenk over de wereld op een andere manier. Neem het verhaal Leugenland. Het gegeven is doodeenvoudig: een leugen komt tot leven in een andere wereld. Je moet er maar op komen en dit geloofwaardig in een verhaal kunnen vertellen. Dit lukt hem. De kracht zit ook in de kernachtige stijl en originaliteit, waarbij terloops een ander verhaal tussen de regels door verteld wordt. Een kauwgombal fungeert als verbindingselement. Iets dat menig lezer wel terugbrengt naar zijn of haar eigen magische jeugd en proberende speelse geest.

Opdracht:

Schrijf in een heldere stijl een kort verhaal over een leugen die tot leven komt in een andere wereld.

Schrijfpauze

Op dit moment las ik een schrijfpauze in. Het schooljaar is nog niet ten einde en het opruimen van de berging betekent dat ik een achttal dozen moet uitzoeken. Ondertussen probeer ik tijd vrij te houden om verhalen te lezen voor het jureren. Af en toe komt er een idee naar boven borrelen. Ik neem niet altijd de tijd om het op te schrijven. Aan mijn bundel denk ik even niet. Mocht een uitgever reageren, dan schuif ik denk ik alles behalve het jureren zoveel mogelijk aan de kant.

Vorige week heb ik één gedicht geschreven en een paar blogposts. Meer niet. Het is wel wat vreemd de drive even niet te voelen, maar het voelt ook wel rustig.

Af en toe merk ik dat ik naar mijn postvak kijk en hoop dat er een afwijzing of uitnodiging in zit. Ik heb een plan wat ik bij afwijzing ga doen: nog niet opgeven maar naar iemand die mij is aangeraden.

Ondertussen heeft een schrijfvriendin een spannende mail gekregen en leef ik met haar mee. Zal het iets worden? Meeleven met een ander betekent vaak ups en downs meebeleven en af en toe ook teleurgesteld raken samen met iemand anders. Natuurlijk is dat niet zo hevig als het jezelf overkomt. Het is eigenlijk een goede leerschool om mee te leven met een ander, want als je een stukje van je hart geeft en een beetje pijn of angst voelt, helpt dat zeker als je zelf met die gevoelens in volle hevigheid moet worstelen.