Schrijfpauze

Op dit moment las ik een schrijfpauze in. Het schooljaar is nog niet ten einde en het opruimen van de berging betekent dat ik een achttal dozen moet uitzoeken. Ondertussen probeer ik tijd vrij te houden om verhalen te lezen voor het jureren. Af en toe komt er een idee naar boven borrelen. Ik neem niet altijd de tijd om het op te schrijven. Aan mijn bundel denk ik even niet. Mocht een uitgever reageren, dan schuif ik denk ik alles behalve het jureren zoveel mogelijk aan de kant.

Vorige week heb ik één gedicht geschreven en een paar blogposts. Meer niet. Het is wel wat vreemd de drive even niet te voelen, maar het voelt ook wel rustig.

Af en toe merk ik dat ik naar mijn postvak kijk en hoop dat er een afwijzing of uitnodiging in zit. Ik heb een plan wat ik bij afwijzing ga doen: nog niet opgeven maar naar iemand die mij is aangeraden.

Ondertussen heeft een schrijfvriendin een spannende mail gekregen en leef ik met haar mee. Zal het iets worden? Meeleven met een ander betekent vaak ups en downs meebeleven en af en toe ook teleurgesteld raken samen met iemand anders. Natuurlijk is dat niet zo hevig als het jezelf overkomt. Het is eigenlijk een goede leerschool om mee te leven met een ander, want als je een stukje van je hart geeft en een beetje pijn of angst voelt, helpt dat zeker als je zelf met die gevoelens in volle hevigheid moet worstelen.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s