David Lynch in een verhaal?

Heb je weleens geprobeerd je te laten inspireren door een filmsfeer in je verhaal? Laatst schreef ik een verhaal en had Twin Peaks in gedachten. Niet precies die film of scene, maar de sfeer. Daarmee in gedachten schreef ik het verhaal. Dit leverde bij mijn proeflezers lachen op, bij mijn schrijfvrienden waren er opeens een lading vragen. Mijn dochter legde meteen verbanden die ik er zelf ook in zag, de meest kritische en ervaren schrijvers legden die verbanden niet of anders dan ik bedoeld had. Ik vroeg me dus af wat er mis is met dit verhaal dat lezers het anders lezen dan schrijvers, en ik bedoel dan de schrijvers die ver gevorderd zijn. Dit verhaal is een spel met verwachtingen. Ik geef kleine dingen en de lezers bordurend hier lustig op voort, zoals gebeurt wanneer je Twin Peaks ziet. De beweging van een hand wordt uitvergroot, en je verwacht dat er iets mee gebeurt. Gebeurt er dan niets, dan ben je even verward en kijkt verder.

Haal jij weleens inspiratie uit een film? Maak je weleens notities als je naar de televisie kijkt? Je kunt zowel op de achtergrond focussen, op de dialogen als op de personages. Misschien een idee voor als je vastloopt.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s