Geen navelstaren

De latte-generatie wordt de debutant van nu genoemd, een bepaald soort navelstaarder. Ik vraag me af of dit beeld wel klopt en waar dit beeld vandaan komt. Ook van de opmerking dat je als veertig plus vrouw het moeilijk krijgt met debuteren laat me fronzen. Heb ik nu wel of niet Anna Enquist in mijn boekenkast staan? Ergens een boek van van der Vlugt liggen naast de piano?

Mijn grootste inzicht dat ik tijdens het verteren van de veelheid aan boodschappen kreeg na het debutantenbal is wel dat ik blij ben, blij vrij te zijn te schrijven wat ik zelf wil en hoe ik het zelf wil. De opmerkingen van Verbogt ten spijt sta ik neutraal tegenover een schrijfopleiding. Ik zie er beslist het nut van in en volg op dit moment zelf een cursus nadat ik enig succes had, maar ik zie ook het betrekkelijke van het volgen van de smaak van een ander, de betrekkelijkheid van een taal en de meesters die zeggen hoe je deze schrijft.

Van oorsprong ben ik Frans- en drietalig, wat betekent dat ik veel gerelativeerd heb over dictaten die in de ene taal zus zijn en de andere zo. Ik kan me het moment van besef voor ogen halen, een aha-erlebnis dat hoe men zijn grootmoeder dient aan te spreken en waarom anders is in het Nederlands en in het Frans. In Nederlands wordt de u beleefd ervaren, in het Frans vindt men de afstand tussen oma en kleinkind, die mag je niet vergroten door het formele u. Voor hetzelfde geld geldt dat andersom. De opmerking dat tierelantijnen niet zo gewaardeerd worden leg ik daarom gemakkelijk naast me neer, omdat ik doorzie dat dit gemotiveerd is door een levenshouding die je niet hoeft aan te hangen. Zo ook het karig schrijven, gerelateerd aan het calvinisme en in mij is er de eeuwige strijd tussen het calvinisme en het bourgondische, mediterrane. Soms wint het ene, dan weer het andere of nog een andere stroming binnen mij. Soms vinden vrienden mij moeilijk te peilen, omdat ik niet altijd voorspelbaar ben.

Navelstaren is misschien inherent aan een paradijsachtige toestand en ooit voor iedereen bereikbaar. Dat is een stelling. rechtlijnig daartegenover staat de stelling: navelstaren is noodzakelijk voor gekwetste mensen. Of: navelstaren kan nu nog, als straks de dystopische toekomst aanbreekt zal er geen ruimte meer voor zijn.

Allemaal bruikbare premissen.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s