Stijloefening – poëtisch

Soms doe ik mee met een kleine wedstrijd waarbij je inzendt en feedback ontvangt. In dit geval kregen we een stijloefening en konden we kiezen tussen allerlei stijlen. Mijn keuze viel op poëtisch herschrijven van het kale verhaal. Het resultaat hieronder. De organisator die de feedback gaf vond het het beste voorbeeld van poëtisch schrijven en mijn verhaal werd voorgelezen. Helaas kon ik er niet bij zijn. Toch koos het publiek voor een ander verhaal als winnaar. Zijn feedback: ‘[…] typisch voorbeeld van een poëtische stijl. Dat geldt al meteen voor de titel en de eerste zin, en ook daarna volgt het ene na het andere fraaie staaltje van beeldspraak.’

De juiste tint voor een zomerse dans

Boven de stad zendt de zon stralen zonder zich te bekommeren wat zij ermee aanricht. Lieke warm van het verlangen naar een nieuwe jurk, Bart lopend net niet in haar ritme. De vrije middag brengt hem op gedachten van zich ontdoen van verplichtingen en kleding en op het dakterras losgaan maar wel in stijl. Zijn droge tong smaakt naar de wijn van de slijter. Straks, buiten het zichtveld, tangomuziek uit Buenos Aires. De slijter heeft de perfecte wijn daarvoor, bijna voor het grijpen. Lieke onderbreekt haar ritme van stilstaan voor een etalage en doordrentelen.

‘Hier zal ik slagen, kom lieverd!’ Hij sjokt achter haar aan alsof het zweet zijn voeten aan de vloer vastnagelt. Zijn neusvleugels beginnen te trillen terwijl ze vastberaden aan de rekken hangt. Tientallen rekken met jurken trekken aan haar als vlees bloedhonden. Het zweet parelt op zijn voorhoofd alsof het een nederlaag aankondigt.

‘Lieke, kom zo terug!’ gebiedt hij terwijl zijn voeten al onderweg naar de deur zijn, zich losmakend van de plaats delict. Ze trekt de jurken een voor een uit de rekken, besnuffelt ze. Ze beeldt zich in hoe hij staat als Bart haar verliefd aankijkt. Dan schudt ze nee en monstert een ander gevalletje. Ze merkt nauwelijks dat Bart weg is in de paskamer, in de rij achter de kassa, onderweg naar de deur. Haar hoofd wordt steeds lichter en haar tas voller. Ze loopt net de winkel uit op het ritme van Salsa als ze Bart ziet aankomen.

‘Bart! Kijk eens wat ik gekocht heb?’ klinkt zoet in zijn oren als zijn knieën week worden en zijn aandacht verslapt. De doos met heerlijke wijn die hij zou serveren als zijn collega langs zou komen om indruk te maken, de doos met wijn die een substituut voor een reis naar Zuid-Amerika moest zijn, de doos waar hij voor gezwicht is qua prijs, die doos glijdt zacht door zijn handen als een glippende vrouwenhuid en met een groot kabaal kletteren de flessen op de klinkende klinkers terwijl hij de bassende pedante stem van zijn baas in zijn rug herkent: ‘Hé, ook aan het shoppen?’

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s