Het grillige pad der schrijfwedstrijden

Eerder gepubliceerd op huisblog literair tijdschrift Naakte Lunch, dec 16, 2016

Opeens word je genomineerd.  Je wordt licht in het hoofd en maakt een dansje in de woonkamer terwijl je kinderen en de poes je verbijsterd aankijken. Al je inspanningen van wieg tot nu leiden eindelijk tot erkenning.

Laten we reëel zijn. Er worden meer mooie, goede verhalen geschreven dan er bekroond worden. De belangrijkste bekroning van een verhaal is dat een vriendin die een diagnose kreeg hardop lacht als ze jouw verhaal leest en even verlost is van haar angst. Dat de buurvrouw pretoogjes krijgt na het lezen van jouw verhaal. En niet in de laatste plaats het plezier dat je hebt als je schrijft, de  tevredenheid als jouw verzinsel goed op het papier komt.

Schrijfwedstrijden dienen je aan te zetten tot ploeteren, uit je tenen trekken van het verhaalidee, gulheid van denken, beelden, taalvondsten. Als je geen pijn voelt, span je je waarschijnlijk onvoldoende in, toch? Dan heb je onvoldoende gegeven?

Ik beken, ik heb weleens een gemakkelijk verhaaltje opgestuurd dat ik zo uit mijn mouw schudde en nauwelijks herschreef en nog eens herschreef. Verbazend dat ik verwachtte dat het misschien zou winnen? Soms overkomt het me toch, maar dat is pas nadat ik geploeterd heb om het alfabet te leren, jarenlang wakker probeerde te blijven tijdens het lezen voor mijn boekenlijst, aandachtig de woorden van de schoolmeester opslurpte en tenslotte alle grillige zijwegen en hoofdwegen die ik genomen heb om een betere schrijver te worden. Ik beken dat een deel onbewust is gegaan, door films te kijken, domweg te leven en ervaren, domweg geïnteresseerd zijn in mijn medemens en op te letten op details om me heen en mijn belangrijkste goudmijn: mijn rare gedachtekronkels.

Grillig is het pad der schrijfwedstrijden. Het verhaal dat wint bij de ene wedstrijd doet het slecht bij de andere. Toen ik ermee begon wist ik nergens van, wat bevorderlijk is voor beginnersgeluk en spontaniteit. Schroom niet om je in het avontuur te storten, wie weet waar het je brengt?

De allereerste keer was ik hevig teleurgesteld en schreef lange tijd niets meer, overtuigd dat ik geen talent had. Dit overkomt zoveel mogelijke talenten, dat ik me erover verbaas. Een denkfout ligt hieraan ten grondslag. Één? Welnee meerdere:

  • Mijn haar zat niet goed.
  • Ik had niet geoefend. Al lang niet.
  • Ik was te lui om woorden op te zoeken in het woordenboek.
  • Ik wist niet wat proeflezers waren.
  • Er was geen internet (dus ook geen schrijfforum)
  • Wat is dat, een schrijfboek, een schrijfcoach, een schrijfcursus, een redacteur?
  • In mijn hoofd zag het verhaal er perfect uit.
  • Ik ging volledig in mijn verhaal op, ik was me er niet van bewust dat er ook andere schrijvers zijn waarvan het haar wel goed zat.

Er werd me gevraagd of ik een recensie kon schrijven voor een toneelstuk. Ik ging ervoor zitten en mijn man hielp me. Mijn aandacht was gericht op zo goed mogelijk schrijven, er een kunstwerkje van te maken. Mijn man wees me op mijn fouten en braaf herschreef ik tot we allebei tevreden waren. Een reeks recensies volgden en ze werden allemaal gepubliceerd in de plaatselijke krant. Mijn man was streng en ik deed mijn uiterste best. Kort daarna deed ik mee aan een schrijfwedstrijd. Ik had een goed idee, wist wat mijn zwakke kant was en schreef daar omheen. Het werd genomineerd en gepubliceerd. Een wedstrijd later eindigde ik in de middenmoot, het was een ander genre, waarin ik niet geoefend was.

Een opdracht:

Doe aan een schrijfwedstrijd mee waar je niet in geoefend bent. Wees zeker dat je niet wint, maar richt je aandacht op zo goed mogelijk schrijven. Trek de inspiratie uit je tenen. Bekijk een willekeurig kunstwerk en laat het je inspireren: wat zijn je gevoelens bij het schilderij, jouw gedachten, jouw associaties. Herschrijf het minstens tien keer. Verbaas jezelf. Sluit er vrede mee dat je niet gaat winnen. Omgaan met teleurstelling is een eerste stap, geen einde.

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s