Op een openbare plaats schrijven

Natalie Goldberg zweert erbij, schrijven op een openbare plaats. Ontroerend vond ik het verhaal dat ze voor een dollar gedichten schreef aan een klaptafel bij een markt. Een zeeman kocht een gedicht en kwam haar jaren later tegen. Hij vertelde dat hij het gedicht al die tijd bij zich gedragen had, en er tijdens zijn reizen op zee naar gekeken had, wat hem zowel troostte als het gevoel gaf dat hij bijzonder was, want er was een gedicht speciaal voor hem geschreven.

Verhalen op een openbare plaats schrijven is anders dan thuis in mijn vertrouwde omgeving. Door de verandering van omgeving wordt mijn waarneming van de omgeving scherper, ben ik anders bewust. Ik merk dat ik niet alleen ben en dat beïnvloedt mij. Voornamelijk ervaar ik meer zintuiglijk.

Vandaag ga ik naar de boekenwinkel waar nu een tafel met stoelen staat. Mijn plan is daar iets te schrijven aan een ode aan de liefde. Geen idee of het gaat werken, maar hier in huis loop ik vast. Het is het proberen waard, een half uur of drie kwartier. Kan ik meteen een kalligrafeerpen kopen, om dierbare maar commercieel niet interessante verhalen in mijn nieuwe leergebonden schrijfboek op te schrijven, op handgeschept papier.

Advertisements

2 thoughts on “Op een openbare plaats schrijven

    1. Dank je Karlien, een bankje in het park zou hier bij het (eenden-)kooibos zijn. Inderdaad wat frisjes. Op de banken een laagje ijs. Toch, midden op de dag een kwartier zou kunnen.

      Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s