schrijven en emoties

Een schrijver schrijft emoties en heeft emoties. Emoties bij het schrijven kunnen voortkomen uit het dagelijks leven, uit het verleden, uit gebeurtenissen in de wereld (rampen, oorlogen,…), uit ziekte, handelingen, ruzie… Emoties bij het schrijven kunnen ook schrijfgerelateerd zijn. Ik denk aan faalangst, succesangst, angst om kwetsbaar te zijn, gebrek aan moed, willen winnen, geldingsdrang, gepassioneerd zijn… ook kunnen ze te maken hebben met je wensen en dromen rond schrijven, beroemd willen worden, mensenschuw zijn, betweter zijn, willen onderwijzen. Dan is er ook nog je mensbeeld dat voor emoties zorgt: als je katholiek bent heb je sneller schuldgevoelens, bij iedere levensovertuiging spelen emoties ook een rol al is niemand zo karikaturaal als de beelden die bestaan rond overtuiging. Niet iedere wetenschapper is even kritisch.

Zo bezien kan er ongemerkt veel emotie in je schrijven doorsijpelen, zonder dat het je bedoeling is. Is dat erg? Ik zou zeggen dat het ervan af hangt. Het maakt wat je schrijft persoonlijker als je dichtbij je bijzondere ik staat. Het geeft warmte aan je stem. Bepaalt je toon en je ritme. Als het resultaat klopt, laat je het staan. Als je het gevoel hebt dat het niet smaakt, verander je het.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s