Terugblik op 2015

2015 was het jaar dat ik begon met deze blog en in december sprak ik bij een prijsuitreiking iemand die mijn blog blijkt te lezen. Bedankt voor het lezen. Ik waardeer reacties en likes en probeer altijd te reageren. Soms had ik moeite een onderwerp te kiezen om over te schrijven maar meestal leverde mijn worsteling met steeds willen leren en vooruitgaan genoeg stof op voor mijn blog. Ook prijsuitreikingen en niet winnen brachten mijn pen in beweging.

Dit jaar heb ik aan veel wedstrijden meegedaan. Niet iedere wedstrijd waar ik niet genomineerd ben heb ik gedeeld, maar verliezen is even leerzaam als winnen. Door te proberen te achterhalen waarom een verhaal goed of minder goed is, kreeg ik meer inzicht. Ik heb veel schrijfboeken gelezen en zou ze zo weer kunnen lezen. Eind oktober begon ik aan een schrijfcursus omdat ik veel gewonnen heb. Ik vind het zinvol te investeren in het schrijven van korte verhalen. Door de schrijfcursus zie ik beter waar ik strand. Een verhaal kan niet werken door een technisch probleem, zoals een gebrek aan aanleiding of conflict. Schrijven is niet uitsluitend een talige bezigheid, het is ook problemen oplossen en puzzelen. Er zijn honderd dingen die een rol spelen in een verhaal. Al deze ballen tegelijkertijd omhoog houden is het spel. Toch kun je als beginnend schrijver veel bereiken door op je gevoel af te gaan.

Soms vroeg ik me af, wat als ik win? Hoe verder? Het plezier in schrijven bleek belangrijker te zijn dan ik dacht. Zolang het plezier er is, volgt de inspiratie. Zonder plezier had ik een tijdlang moeite met schrijven. Ik dacht dat het kwam doordat ik de lat te hoog legde. Steeds origineler willen zijn en mooiere zinnen willen schrijven liet ik los. Schrijfplezier is een soort liefde, de motor.

Dit jaar heb ik hard gewerkt aan mijn schrijfstijl, met resultaat. Nog vind ik zelf dat het beter kan. Wat ik mooi vind te lezen wil ik evenaren, op mijn manier. Ook heb ik vooruitgang geboekt met het vervlechten van handeling en gedachten. Ik leer door mijn cursus nog steeds bij.

Emoties bij het schrijven zijn even belangrijk als techniek. Door te reflecteren en te ervaren ben ik genezen van mijn succesangst. Mijn aandacht is daardoor vrij om gezellig met andere ploeteraars te babbelen en plezier te beleven aan waar het om draait: een goed verhaal.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s