Nanogekte en bloggen

Nu ben ik mijn derde gastblog aan het herschrijven. Wie denkt dat je snel uitgepraat bent over Nanowrimo moet eens de vele peptalks doornemen die over het onderwerp zijn geschreven. De meeste zijn helaas in het Engels. Ik heb er dus een Nanogekte bij gekregen: niet alleen mijn boek afschrijven, maar ook nog blogs schrijven over Nanowrimo. Vreemd dat het lukt om beide te doen en verder te gaan met kortverhalen schrijven voor wedstrijden. Gekker nog: ik krijg tijdens het schrijven spontaan ideeën voor nieuwe kortverhalen. Dat stoort me niet, ik maak snel een notitie maar merk dat ik niet weet hoe het verhaal af te schrijven en daar stoor ik me wel aan. Ik schud gauw die gedachte van me af en schrijf verder aan mijn novemberproject. Ondertussen valt Kluger Hans met een plof op mijn deurmat. Ik vermoed dan nog niet dat de binnenkant van het katern obscene tekeningen bevat. Valt dat binnen het thema literatuur en marginaal? Ik kan erom lachen. Ik wist van te voren niet wat er in het tijdschrift zou staan. Is dit de avant-garde van nu? Ik schreef er maar over in mijn project. Op de een of andere manier vind ik mezelf te oud om avant-garde te zijn, wellicht een vooroordeel. Je bent zo oud als je schrijft?

Advertisements

One thought on “Nanogekte en bloggen

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s