Verhaal in wording

Ditmaal schrijf ik een verhaal voor een literair tijdschrift. De opdracht luidt ‘conformisme’. De opdracht is omkleed met een betoog op de site van het blad. Ik pieker wat volgens mij conformisme is en probeer dit zo concreet mogelijk voor me te zien. Ik zie mijn personage in huis rondlopen en denken. Ik begin met schrijven, de ene zin na de andere. Ik loop rond in huis en rommel in de tuin. Alweer komt er een idee boven. Ik loop naar de computer en schrijf het erbij. Ik schrijf en wis, ik verander een woord. Ik voeg iets toe. Ik denk na. Ik herlees. Ik schrijf. Ik maak alinea’s. Ik verander een zinsdeel. Ik schrap. Ik schrijf.

Het verhaal is af. Ik herlees het. Is alles in de verleden tijd? Dat ene woord klopt niet helemaal. Ik twijfel vreselijk. Is dit verhaal wel iets? Ik verander drie keer de eindzin. Een proeflezer vindt dat ik die schrappen moet. Ik schrap de eindzin en herlees. Het is zo beter. Volgens mij is het verhaal af. Nu nog wachten of er andere proeflezers zich melden. En dan kan het weg…

Advertisements

2 thoughts on “Verhaal in wording

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s