Oei, succesangst

Succesangst is lastig het hoofd te bieden, want alleen als je wint kun je de confrontatie ermee aangaan. Als je verliest heb je te maken met het neefje van succesangst, dat is faalangst. Succesangst kom je dus weinig tegen en dat maakt het lastig, want oefenen ermee kan niet. Als je er last van hebt, is winnen dus in het diepe springen. Je kunt het natuurlijk proberen te vermijden door nooit aan wedstrijden mee te doen of door je bijdrage te saboteren. Je verhaal te laat insturen, te veel woorden of een stom verhaal schrijven.

Ik weet nog hoe ik me voelde toen ik genomineerd was in de prachtige Spiegeltent van City2cities in Utrecht. Ik trilde, had klamme handen en ik was mijn stem kwijt. Mijn spieren waren zo stijf dat ik hoopte dat ik niet eerste, tweede of derde was en zo niet op het podium hoefde te komen en al helemaal niet mijn verhaal voorlezen. Een dubbel gevoel, want winnen wilde ik wel. Alleen het idee van succes had gemeen veel effect op mijn lijf. Toen de jury de namen van alle winnaars had voorgelezen ontspanden mijn spieren en ik kreeg mijn stem terug.

Over een paar dagen ga ik naar een prijsuitreiking en dit keer weet ik het zeker van tevoren: ik win een prijs, ik weet alleen niet of ik eerste, tweede of derde ben. Op dit moment zijn mijn spieren in orde en met mijn stem is er nog niets mis. Maar over een paar dagen komt de vuurproef. Zal ik, mocht ik eerste zijn, mijn verhaal kunnen voorlezen? Zal ik kunnen lopen of uit pure zenuwen over mijn eigen voeten struikelen? In het ergste geval kom ik mijn stoel niet uit.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s