En dan word je genomineerd

Vanavond, na mijn computervrije dag, open ik met een zwaar en week gevoel mijn mail, in de verwachting niet geselecteerd te zijn voor de Scheltema / editio wedstrijd. De mail is bemoedigend. De kwaliteit lag hoog, er waren meer dan 150 inzendingen en mijn bijdrage had het net niet gehaald, zegt de mail. Ik ben alsnog uitgenodigd als toehoorder. De teleurstelling zwakt af.

Nog even de rest van mijn mails lezen. Een afzendernaam komt me bekend voor. Dat is de naam van de wedstrijd waar ik per ongeluk een mail aan mijn moeder naartoe gestuurd heb. Ik open en lees verbaasd dat ik door de jury genomineerd ben. Ik ben eerste, tweede of derde bij deze wedstrijd. In een paar minuten veranderen mijn emoties van slap en teleurgesteld naar gespannen en blij.

Ik zal wel een vrouw zijn, want ik ga me dan vooral zorgen maken over wat ik aantrekken zal. Ik ben al eerder genomineerd geweest en heb zelfs eerste prijzen gewonnen, maar nooit hoefde ik op het podium te staan. De prijzen werden opgestuurd of iemand anders ging in mijn plaats. Maar nu ga ik dus naar een uitreiking en naar een podium. Misschien moet ik mijn verhaal voorlezen. Ik merk dat ik gespannen ben op een positieve manier. Ik huppelde net door de keuken. Blijkbaar ben je als oudere mama niet te oud voor dergelijke  gevoelens. Toch raar dat een mens zich zo kan voelen door een paar zinnen in een email.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s