Pas op het wedstrijdmonster

Het komt je halen als je nietsvermoedend van de ene wedstrijd naar de andere gaat met je pen. Het begint heel zacht met gefluister in je hoofd. Je vermoedt niet dat je leven op het punt staat te veranderen, dat je je gemoedsrust gaat inleveren aan het wedstrijdmonster. Of zijn het er meerdere? Voor je het weet lijken ze op de Stympha’s van Nienke Pool. Met afschuwwekkende klauwen grijpen ze je in hun duikvlucht. Niets van je lust om te schrijven voor je plezier blijft over, alleen een duister verzengend vuur om te winnen raast binnen in je, je leeft van wedstrijd naar wedstrijd. Je praat nergens anders meer over. Je checkt je mailbox, meermaals. Zuchtend lopen mensen om je heen. Daar heb je weer zo’n slachtoffer. Ondertussen struikel je virtueel over je verhalen. Je probeert zelfs in andere talen te schrijven. Je bent ten prooi gevallen. O, als je maar niet wint, dan ben je niet te redden. Een ijselijke lach geeft je rillingen langs je rug. Toch pak je de pen weer. De opdracht… Er moet een verhaal komen. Je hersens knarsen en kraken. Eindelijk, het verhaal is eruit.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s