De Boekenweekwedstrijd Blues

Ook ik sta niet op de longlist van de boekenweekwedstrijd. Ik sta wel op de longlist van de A.L. Snijdersprijs, en als ik heel eerlijk ben kan ik niet verlangen om op beide te willen staan. Ik ben bang dat het ene het andere namelijk uitsluit. Er was een lange discussie op Schrijven Online waar ik me niet aan waagde over wat literatuur nu precies behelst. Ik denk dat er verschillende soorten literatuur bestaan en dat het vrij zinloos is om voor iedereen te willen schrijven. Hoogstens kun je voor een algemeen publiek schrijven, en dat betekent dat je voor voornamelijk vrouwen van bepaalde leeftijd schrijft, want die lezen het meeste. In het bestek van deze blog wil ik niet uiteenzetten welke genres er zijn, maar wel iets zeggen over soorten wedstrijden. Ook schrijfwedstrijden hebben een genre en dit ligt aan het beoogd publiek (een idee in het hoofd van de jury of organisatie), de geachte jury en ook wel de organisatie die de wedstrijd het leven in geroepen heeft. De boekenweekwedstrijd wil een zo breed mogelijk publiek bedienen, terwijl een literair tijdschrift zich onderscheidt. Dit veranderen zou eenheidsworst betekenen, wat niet past bij een samenleving die diversiteit hoog in het vaandel heeft. Zowel het brede publiek als het beknopte publiek hebben bestaansrecht. Niet iedereen leest Ulysses van James Joyce. Veel mensen lezen Kluun.

Ik denk dat mijn ingezonden verhaal niet iedereen boeide. Dat geeft niet. Het was een verhaal dat ik wilde vertellen, het is nu honderden keren gelezen en tientallen keren gedownload. Ik doe niet mee aan schrijfwedstrijden alleen om het winnen. Het levert me gepolijste verhalen op waar ik zelf tevreden over ben.

Niet ieder verhaal is een winnend verhaal. Ook bij de A.L. Snijdersprijs behaalde van mijn twee verhalen maar één de longlist. Later, bij een leesscan vond de redacteur dat mijn niet-gelongliste verhaal beter was dan mijn gelongliste.

Relativeren van winnen of verliezen is dus op zijn plaats. Ja, het is een heerlijk gevoel als je verhaal genomineerd is, eervol vermeld, op een longlist staat of zelfs wint. Het zegt iets over kwaliteit. Maar daarnaast heb je goed aangevoeld wat voor verhaal deze organisatie het beste vindt. Dat is erg lastig, want dat is bij iedere wedstrijd anders. Ik kan wel willen dat ik telkens mijn schrijfstijl en onderwerpen goed aanpas aan iedere wedstrijd, maar er tekent zich een patroon af in waar ik hoog eindig en waar laag. Net zoals er zich een patroon aftekent als je kijkt met wie ik omga. Ik kan proberen een allemansvriend te zijn, van alle markten thuis, maar uiteindelijk ben ik maar mezelf met mijn beperkingen.

Advertisements

3 thoughts on “De Boekenweekwedstrijd Blues

  1. Ik vind het knap dat jij steeds aan zoveel schrijfwedstrijden meedoet. Zelf kan ik het niet altijd opbrengen om iets in andermans straatje te schrijven. Schrijven naar mijn eigen inzicht en regels vind ik fijner!

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s