Vrij om te schrijven (2)

Ben je vrij om te schrijven als je niets weet van schrijven? Het lijkt me dat het zowel een beperking is als dat het mogelijkheden geeft.

Als je slecht bent in grammatica los je zelf schrijfproblemen op een originele manier op. Je bent niet gehinderd door d/t fouten, woordvolgorde en noem maar op. Dit levert spannende zinnen op. Alleen vinden veel mensen het moeilijk leesbaar. En je bent anderzijds beperkt in het leesbaar schrijven. Je kunt eenvoudigweg niet correcte zinnen maken. Het is dus dubbel.

Wat opgaat voor grammatica gaat op voor alle onderdelen van schrijven, of het nu gaat om de kennis over opbouw van een verhaal, perspectief, consistente personages… Het heeft zowel voor- als nadelen als je beginnend schrijver bent. Je kunt originele oplossingen verzinnen omdat je niets weet van regels en ze dus natuurlijk overtreedt. Als je meer technieken kent ga je die ook gebruiken en voor je het weet worden het handigheden die voorkomen dat je je eigen schrijfprobleem oplost.

Ik las dat op de schrijfacademie eerst de regels aangeleerd worden, om ze in een latere fase los te laten. Dat loslaten is vrijheid, maar is knap lastig, want uit je tenen haal je nieuwe oplossingen voor die beschrijving, voor die vorm, voor die zin…

Regels en originaliteit mixen levert denk ik de meest toegankelijke experimenten.

De meeste vrijheid ervaar je denk ik op het gebied van het idee.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s